Jedna duża porcja zupy może spokojnie zastąpić obiad zabrany do pracy albo szkoły. Dostarcza płynów, warzyw i dodatków, które dają sytość na kilka godzin, a ugotowana w większym garnku nie wymaga codziennego stania przy kuchence. Przy dobrze dobranych składnikach domowy lunch może kosztować mniej niż gotowa kanapka, sałatka czy danie kupione w pobliżu biura.
Limit 10 zł za porcję dotyczy jednej dużej miski o objętości około 450–550 ml, a nie całego garnka. Ostateczna cena zależy od sezonu, sklepu, marki produktów i tego, czy wykorzystujesz przyprawy, bulion albo warzywa już obecne w kuchni. Wśród propozycji znalazły się klasyczne zupy z ziemniakami i kaszą, dania ze strączkami oraz kremy, które można zapakować do termosu albo słoika. Jeden garnek ugotowany wieczorem może zapewnić kilka niedrogich obiadów bez codziennego gotowania.
Najprostszy sposób kalkulacji polega na zsumowaniu ceny wszystkich produktów faktycznie użytych do gotowania i podzieleniu jej przez liczbę dużych porcji. Jeżeli warzywa, kasza i przyprawy kosztowały razem 28 zł, a z garnka wychodzi sześć porcji po około pół litra, koszt jednej wynosi mniej więcej 4,67 zł. Do tego można doliczyć opcjonalny dodatek, na przykład łyżkę śmietanki, kawałek kiełbasy, pestki dyni czy grzanki.
Nie ma potrzeby doliczania całej ceny opakowania, jeśli wykorzystujesz tylko jego część. Przy połowie kilograma soczewicy za 8 zł, użytej w przepisie w ilości 250 g, do kalkulacji trafia około 4 zł. Podobnie oblicza się koszt cebuli, oleju, koncentratu pomidorowego czy przypraw. Taki sposób jest dokładniejszy niż przypisywanie do jednej porcji ceny całego produktu.
Orientacyjne koszty podane przy przepisach zakładają zakupy w zwykłym markecie, podstawowe marki i gotowanie bez drogich dodatków. Mięso, śmietanka, gotowy bulion premium albo świeże zioła mogą podnieść cenę, ale nie są konieczne, żeby zupa była smaczna i sycąca.
Składniki, które najlepiej budują sytość
W tanich zupach najwięcej pracy wykonują produkty proste, łatwo dostępne i dobrze przechowujące się. Ziemniaki, marchew, cebula, kapusta, groch, fasola, soczewica, kasza jęczmienna i ryż dostarczają objętości oraz energii bez dużego obciążenia budżetu. Z kilku takich składników można stworzyć pełny obiad, nawet jeśli w garnku nie ma mięsa.
Strączki są szczególnie użyteczne, bo łączą sytość z zawartością białka roślinnego. Soczewica nie wymaga wcześniejszego moczenia i gotuje się szybko. Groch łuskany oraz sucha fasola są tanie, ale potrzebują więcej czasu. Jeśli liczy się wygoda, można użyć fasoli z puszki, choć koszt porcji będzie wtedy nieco wyższy. Dobrym kompromisem jest ugotowanie większej ilości fasoli i zamrożenie jej w małych porcjach.
Kasze i ryż pozwalają zagęścić zupę bez śmietany. Trzeba jednak uwzględnić, że wchłaniają płyn także po ugotowaniu. Zupa przygotowana na dwa lub trzy dni powinna być nieco rzadsza albo kasza i ryż powinny być gotowane osobno. Dzięki temu lunch drugiego dnia nie zamieni się w bardzo gęstą potrawkę.
Sezonowe zamienniki bez zmiany charakteru dania
Oszczędzanie nie musi oznaczać rezygnacji z warzyw. Gdy świeże pomidory są drogie lub mało aromatyczne, lepiej użyć passaty, pomidorów z puszki albo przecieru. Dynię można zastąpić marchewką, batatem niewielkiej wielkości lub mrożoną mieszanką warzyw. Świeży szpinak często można wymienić na mrożony, a por na cebulę i kawałek selera.
Mrożonki są praktyczne szczególnie wtedy, gdy gotujesz jedną porcję dla siebie. Nie psują się szybko, są już obrane i pokrojone, a ich cena poza sezonem bywa niższa niż cena świeżych warzyw. Do zupy jarzynowej sprawdzi się mieszanka marchewki, kalafiora, brokułu i fasolki. Do kremu można wykorzystać mrożony groszek, dynię albo szpinak.
Największą różnicę robi zamiana drogich dodatków na produkty, które zwiększają objętość i sytość. Łyżka dobrej oliwy może poprawić smak, ale nie zastąpi ziemniaków, kaszy czy strączków. Jeśli budżet jest napięty, lepiej ugotować prostą zupę na warzywach i soczewicy niż kupić kosztowne dodatki, które nie zmienią jej wartości jako obiadu.
Trzy klasyczne zupy, które dobrze znoszą odgrzewanie
Zupy z ziemniakami, kaszą i warzywami korzeniowymi są wyjątkowo wygodne do pracy. Nie tracą charakteru po kilku godzinach, łatwo podzielić je na równe porcje i można odgrzać zarówno na kuchence, jak i w kuchence mikrofalowej. Po schłodzeniu często stają się nawet bardziej aromatyczne, bo smaki mają czas się połączyć.
1. Zupa ziemniaczana z marchewką i majerankiem
To jedna z najtańszych propozycji na ciepły obiad. Na około cztery duże porcje potrzeba 700–800 g ziemniaków, dwóch marchewek, cebuli, kawałka selera lub pietruszki, około 1,5 litra wody albo bulionu, liścia laurowego, kilku ziaren ziela angielskiego i majeranku. Opcjonalnie można dodać 100–150 g kiełbasy, ale wersja bez mięsa również jest sycąca.
Cebulę zeszklij na niewielkiej ilości oleju, a następnie dodaj pokrojone ziemniaki, marchew i seler. Zalej całość płynem, dodaj przyprawy i gotuj do miękkości. Część ziemniaków można rozgnieść tłuczkiem bezpośrednio w garnku. Zupa zgęstnieje naturalnie, bez mąki i śmietany. Jeśli dodajesz kiełbasę, najlepiej podsmażyć ją osobno i połączyć z zupą pod koniec gotowania.
Wersja podstawowa kosztuje orientacyjnie 3–5 zł za dużą porcję. Przy dodatku kiełbasy nadal można zmieścić się w limicie 10 zł, jeśli mięsa będzie niewiele i zostanie potraktowane jako akcent smakowy, a nie główny składnik. Majeranek, wędzona papryka lub odrobina czosnku sprawiają, że nawet skromna wersja nie jest mdła. [3]
Zupa ziemniaczana dobrze pasuje do termosu obiadowego. Jeśli pakujesz ją do słoika, nie wlewaj wrzątku do zimnego szkła. Słoik powinien być odporny na wysoką temperaturę, a zupę najlepiej przełożyć po kilku minutach od zdjęcia z ognia. Natkę pietruszki dodaj osobno tuż przed jedzeniem, ponieważ przechowywana w gorącym płynie traci świeżość.
2. Krupnik jęczmienny z warzywami
Na cztery porcje przygotuj około 100–120 g kaszy jęczmiennej, 500–600 g ziemniaków, dwie marchewki, cebulę, kawałek pora lub selera, 1,5–1,7 litra bulionu, liść laurowy, ziele angielskie i majeranek. Można dodać kawałek kurczaka, ale w wersji bez mięsa kasza i warzywa zapewniają odpowiednią treściwość.
Kaszę przepłucz na sicie. Warzywa pokrój w podobnej wielkości kostkę, aby ugotowały się mniej więcej w tym samym czasie. Najpierw gotuj marchew, seler, por i ziemniaki, a kaszę dodaj zgodnie z czasem podanym na opakowaniu. Jeśli używasz drobnej kaszy, wystarczy około 15–20 minut. Przy grubszej pęczak może potrzebować więcej czasu.
Orientacyjny koszt wynosi 4–6 zł za porcję, zależnie od ceny kaszy i warzyw. Smak można zmieniać przez dodanie suszonych grzybów, natki, odrobiny sosu sojowego albo łyżeczki koncentratu pomidorowego. Jeśli używasz bulionu z kostki, wybierz taki, którego smak nie jest przesadnie słony, ponieważ kasza absorbuje płyn i łatwo doprowadzić do przesolenia.
Krupnik gęstnieje po nocy. Przy odgrzewaniu dolej trochę wody lub bulionu i dopiero wtedy podgrzej zupę. Jeżeli planujesz jeść ją dopiero po dwóch lub trzech dniach, dobrym rozwiązaniem jest ugotowanie kaszy osobno i dodawanie jej do porcji. Dzięki temu zupa zachowa bardziej płynną konsystencję, a kasza nie rozpadnie się całkowicie.
3. Zupa jarzynowa z ryżem
Ta propozycja dobrze sprawdza się jako szybki obiad z produktów, które często zostają w lodówce. Potrzebujesz około 500 g mieszanki warzyw, dwóch ziemniaków, marchewki, cebuli, 60–80 g ryżu i około 1,5 litra bulionu. Mogą to być warzywa świeże albo mrożone: marchew, kalafior, fasolka szparagowa, brokuł, groszek czy kukurydza.
Cebulę podsmaż, dodaj marchew i ziemniaki, a następnie zalej bulionem. Po kilku minutach wsyp ryż, a warzywa delikatniejsze, takie jak brokuł czy groszek, dodaj później. Dzięki temu nie rozgotują się całkowicie. Zupę można zakończyć łyżką jogurtu naturalnego dodaną już na talerzu, jednak nie jest to konieczne.
Porcja kosztuje zazwyczaj 4–7 zł. Najtańsza będzie wersja oparta na warzywach korzeniowych i kapuście. Jeśli wykorzystujesz gotową mrożonkę, koszt może być trochę wyższy, ale oszczędzasz czas na obieraniu i krojeniu. Dla większej sytości można dodać ugotowaną ciecierzycę, fasolę albo kawałek piersi kurczaka z poprzedniego obiadu.
Ryż, podobnie jak kasza, pęcznieje podczas przechowywania. Do termosu zupa nadaje się najlepiej w dniu przygotowania, natomiast na kolejne dni lepiej ugotować ryż osobno. Porcję ryżu można włożyć na dno pojemnika i zalać gorącą zupą dopiero przed wyjściem. W pracy całość łatwo wymieszać po podgrzaniu.
Zupy strączkowe: najwięcej sytości za niewielkie pieniądze
Strączki pozwalają przygotować tani obiad bez dużej ilości mięsa. Zawierają białko i błonnik, dzięki czemu zupa nie kończy się uczuciem głodu godzinę po lunchu. W zależności od rodzaju wymagają jednak różnego czasu gotowania, dlatego wybór konkretnego produktu powinien uwzględniać także dostępny czas.
4. Gęsta zupa z czerwonej soczewicy i pomidorów
Na cztery duże porcje potrzebujesz około 250 g czerwonej soczewicy, jednej cebuli, dwóch marchewek, dwóch ząbków czosnku, 500 ml passaty, około 800 ml wody lub bulionu oraz przypraw: słodkiej papryki, kminu rzymskiego, pieprzu i odrobiny chili. Możesz dodać małego ziemniaka albo łyżkę ryżu, jeśli zależy ci na jeszcze gęstszej konsystencji.
Cebulę i marchew podsmaż przez kilka minut, dodaj czosnek oraz przyprawy, a następnie wsyp przepłukaną soczewicę. Wlej passatę i bulion. Gotuj około 20 minut, aż soczewica zmięknie i częściowo się rozpadnie. Zupa nie wymaga miksowania, ale jeśli ma mieć konsystencję kremu, można zmiksować połowę garnka i połączyć ją z resztą.
Soczewica szybko mięknie i zagęszcza zupę, dlatego nie trzeba dodawać mąki ani śmietany. Koszt takiego garnka wynosi zwykle około 4–6 zł za porcję. Najlepiej smakuje z kromką chleba, ale sama również może pełnić funkcję pełnego obiadu. Jeśli zupa ma być przeznaczona na następny dzień, przygotuj ją nieco rzadszą, ponieważ soczewica nadal będzie wiązać płyn podczas stygnięcia.
5. Grochówka bez mięsa z ziemniakami
Grochówka kojarzy się często z wędzonką, ale jej bezmięsna wersja także jest pożywna i aromatyczna. Na cztery porcje wystarczy około 250 g grochu łuskanego, 500 g ziemniaków, dwie marchewki, cebula, kawałek selera, liść laurowy, majeranek oraz 1,7–2 litry wody lub bulionu. Dla głębszego smaku możesz dodać odrobinę wędzonej papryki albo niewielki kawałek wędzonego tofu. [2]
Groch przepłucz i gotuj w wodzie z liściem laurowym. Gdy zacznie mięknąć, dodaj pokrojone warzywa oraz ziemniaki. Cebulę warto wcześniej zeszklić, a następnie połączyć z zawartością garnka. Całość gotuj do momentu, aż groch zacznie się rozpadać. Nie musisz miksować zupy — naturalnie gęsta konsystencja jest jedną z jej zalet.
Przy wykorzystaniu podstawowych warzyw porcja kosztuje około 4–6 zł. Jeśli używasz grochu wymagającego długiego gotowania, zaplanuj przygotowanie zupy z wyprzedzeniem. Możesz także ugotować większy garnek i zamrozić część w pojedynczych pojemnikach. Po rozmrożeniu grochówka zwykle zachowuje dobrą strukturę, choć może wymagać dolania wody.
6. Fasolowa z pomidorami i majerankiem
Fasola daje zupie konkretną treść i dobrze komponuje się z pomidorami. Najwygodniejsza wersja powstaje z dwóch puszek białej fasoli, ale jeśli masz więcej czasu, możesz wykorzystać wcześniej ugotowaną fasolę suchą. Do tego potrzebujesz cebuli, marchewki, kawałka selera, 400–500 ml passaty, dwóch ziemniaków i około litra bulionu. [1]
Podsmaż cebulę z marchewką, dodaj seler, ziemniaki i passatę. Zalej całość bulionem i gotuj do miękkości warzyw. Fasolę z puszki opłucz, aby usunąć nadmiar zalewy, a następnie dodaj ją pod koniec gotowania. Część ziaren możesz rozgnieść widelcem. Zagęszczą zupę, pozostawiając jednocześnie całe kawałki fasoli.
Wersja z fasolą z puszki kosztuje mniej więcej 5–8 zł za porcję, zależnie od ceny warzyw i liczby użytych puszek. Wędzona papryka, czosnek i majeranek nadają jej smak przypominający tradycyjną fasolową z kiełbasą. Jeśli chcesz dodać mięso, wystarczy niewielka ilość podsmażonej kiełbasy — zupa nie potrzebuje dużej porcji, żeby stała się bardziej wyrazista.
Fasolowa dobrze znosi przechowywanie, a następnego dnia często smakuje jeszcze lepiej. W pojemniku może lekko zgęstnieć, dlatego przed podgrzaniem warto sprawdzić konsystencję i doprawić ją dopiero po rozcieńczeniu.
7. Kapuśniak z białej kapusty i ziemniaków
Biała kapusta jest tania, wydajna i dobrze przechowuje się w lodówce, więc świetnie sprawdza się w planowaniu niedrogich obiadów. Na cztery porcje przygotuj około 500 g kapusty, 400–500 g ziemniaków, dwie marchewki, cebulę, kawałek selera, liść laurowy, ziele angielskie i około 1,5 litra płynu. Możesz użyć kilku łyżek przecieru pomidorowego, aby nadać zupie lekko kwaśny, głębszy smak.
Warzywa pokrój dość drobno, kapustę poszatkuj, a następnie gotuj w bulionie z przyprawami. Ziemniaki dodaj po kilku minutach, ponieważ kapusta potrzebuje nieco więcej czasu, aby zmięknąć. Jeśli używasz koncentratu, rozmieszaj go w niewielkiej ilości gorącego wywaru i wlej do garnka pod koniec gotowania. Dzięki temu nie powstaną grudki, a smak pomidora będzie równomierny.
Porcja kapuśniaku kosztuje zwykle 3–5 zł. Możesz wzbogacić ją o fasolę, groch z puszki albo kilka plasterków kiełbasy, ale podstawowa wersja z ziemniakami jest wystarczająco sycąca. Dobrze sprawdza się również dodatek kminku, szczególnie jeśli kapusta ma być głównym składnikiem dania.
8. Krem z dyni i marchewki
Krem z dyni nie musi być sezonowym, drogim daniem. Poza jesienią można wykorzystać mrożoną dynię albo połączyć marchew z niewielką ilością dyni z zamrażarki. Na cztery porcje potrzebujesz około 600 g dyni, trzech marchewek, cebuli, jednego ziemniaka, litra bulionu oraz słodkiej papryki, pieprzu i odrobiny imbiru. Dla większej sytości dodaj 100–150 g czerwonej soczewicy.
Cebulę podsmaż, następnie dodaj marchew, dynię, ziemniaka i przyprawy. Zalej warzywa bulionem i gotuj do miękkości. Jeśli wykorzystujesz soczewicę, wsyp ją po zagotowaniu płynu i gotuj do momentu, aż będzie miękka. Zblenduj całość na gładki krem. Gdy zupa okaże się zbyt gęsta, dolej wody lub bulionu już po miksowaniu.
Bez soczewicy koszt wynosi około 4–6 zł za porcję, a jej dodatek podnosi cenę tylko nieznacznie i sprawia, że zupa lepiej zastępuje pełny obiad. Zamiast śmietanki możesz użyć łyżki jogurtu naturalnego na talerzu. Dobrym, niedrogim dodatkiem jest także pestka dyni, grzanka z czerstwego pieczywa albo łyżka ugotowanej kaszy dodana bezpośrednio do porcji.
Krem łatwo przelać do termosu, ponieważ nie zawiera dużych kawałków warzyw. Po schłodzeniu może wyraźnie zgęstnieć, ale wystarczy wymieszać go z odrobiną gorącej wody przed podgrzaniem.
9. Zupa pomidorowa z ciecierzycą
Pomidorowa z makaronem jest popularnym obiadem, ale sama nie zawsze wystarcza na długo. Dodatek ciecierzycy zwiększa zawartość białka i sprawia, że zupa jest bardziej treściwa. Na cztery porcje przygotuj 700–800 ml passaty, puszkę ciecierzycy, cebulę, marchewkę, około 700 ml bulionu oraz czosnek, oregano i pieprz. Możesz dodać niewielką garść drobnego makaronu, choć zupa jest sycąca również bez niego.
Warzywa podsmaż, wlej passatę i bulion, a następnie gotuj przez około 15 minut. Ciecierzycę opłucz i dodaj pod koniec. Jeśli zależy ci na bardziej kremowej konsystencji, zmiksuj część ziaren z kilkoma łyżkami zupy i połącz ją z resztą garnka. Takie zagęszczenie nie wymaga śmietany ani mąki.
Orientacyjny koszt wynosi 5–7 zł za porcję. Najtańsza będzie wersja z passatą i ciecierzycą z puszki, ale można też wykorzystać ugotowaną wcześniej ciecierzycę. Świeża bazylia nie jest konieczna — suszone oregano, czosnek i odrobina papryki wystarczą, aby zupa miała wyraźny smak.
Jeśli dodajesz makaron, najlepiej ugotować go osobno i połączyć z zupą dopiero przed jedzeniem. Pomidorowa bez makaronu jest wygodniejsza do przechowywania, a porcję można uzupełnić pieczywem zabranym w osobnym woreczku.
10. Zupa meksykańska z fasolą i kukurydzą
Ostatnia propozycja jest wyrazista, szybka i dobrze nadaje się do wykorzystania produktów z szafki. Na cztery porcje potrzebujesz puszki czerwonej fasoli, puszki kukurydzy, 500 ml passaty, cebuli, marchewki, jednej papryki lub garści mrożonej papryki, około 800 ml bulionu oraz papryki słodkiej, wędzonej i chili. Dla większej objętości można dodać jednego ziemniaka albo kilka łyżek ugotowanego ryżu.
Cebulę, marchew i paprykę podsmaż z przyprawami. Dodaj passatę, bulion oraz pokrojonego ziemniaka, jeśli go używasz. Po około 15 minutach wsyp opłukaną fasolę i kukurydzę. Gotuj jeszcze kilka minut, aby smaki się połączyły, ale nie doprowadzaj do całkowitego rozpadnięcia warzyw.
Porcja kosztuje zazwyczaj 5–8 zł. Wysokość wydatku zależy głównie od ceny fasoli i papryki. Zamiast awokado, sera czy gotowych nachosów, które szybko zwiększają koszt, wystarczy podać zupę z kromką pieczywa. Łyżka jogurtu naturalnego na wierzchu złagodzi ostrość i nie zmieni znacząco ceny obiadu.
Zupa meksykańska dobrze znosi odgrzewanie, ponieważ fasola i kukurydza nie tracą szybko struktury. Chili dodawaj ostrożnie, zwłaszcza jeśli danie będzie jedzone po kilku godzinach — pikantność może stać się wyraźniejsza po przegryzieniu się przypraw. W ten sposób dziesięć niedrogich zup obejmuje zarówno łagodne klasyki, jak i bardziej aromatyczne propozycje, które można dopasować do zawartości lodówki oraz czasu przeznaczonego na gotowanie.
Jak ułożyć zupy w tygodniowym jadłospisie
Najłatwiej gotować tanie obiady do pracy wtedy, gdy w jednym tygodniu łączysz zupy o różnej konsystencji i czasie przygotowania. Gęstą soczewicową, grochówkę lub fasolową warto ugotować na początku tygodnia, ponieważ dobrze zachowują smak po ponownym podgrzaniu. Lżejsza pomidorowa, jarzynowa albo krem z dyni mogą uzupełnić jadłospis w kolejnych dniach, dzięki czemu nie trzeba jeść codziennie bardzo podobnego dania. [4]
Dobrym rozwiązaniem jest przygotowanie jednej większej bazy warzywnej i podzielenie jej na dwa garnki. Do pierwszej części można dodać soczewicę oraz pomidory, a do drugiej ziemniaki, kapustę lub fasolę. Takie gotowanie ogranicza czas spędzony w kuchni, ale pozwala uzyskać różne smaki bez kupowania wielu dodatkowych produktów.
Warto też zostawić część dodatków poza zupą. Pieczywo, ugotowany makaron, świeże zioła czy łyżka jogurtu mogą być dodawane dopiero podczas jedzenia. Dzięki temu jedna baza daje kilka różnych obiadów, a posiłki nie sprawiają wrażenia identycznych. Przy takim planowaniu limit 10 zł za porcję pozostaje realny, nawet jeśli wybierasz zupy bardziej treściwe i przeznaczone na cały dzień pracy.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Ile wynosi porcja zupy uwzględniona w limicie 10 zł?
Limit dotyczy jednej dużej porcji o objętości około 450–550 ml. Ostateczny koszt zależy od cen produktów, sezonu i użytych dodatków.
Jak obliczyć koszt jednej porcji zupy?
Zsumuj koszt produktów faktycznie wykorzystanych do gotowania, a następnie podziel go przez liczbę porcji uzyskanych z całego garnka.
Czy zupę można przygotować na kilka dni?
Tak. Warto ugotować większą ilość i przechowywać ją w porcjach. Zupy z kaszą lub ryżem mogą gęstnieć, dlatego te dodatki można ugotować osobno.
Co najlepiej zapakować do termosu obiadowego?
Do termosu dobrze pasują zupy o płynnej lub lekko gęstej konsystencji, między innymi ziemniaczana, krupnik i zupa jarzynowa. Termos należy wcześniej ogrzać gorącą wodą.
Czy tania zupa musi zawierać mięso?
Nie. Sytość można uzyskać dzięki ziemniakom, kaszom, ryżowi i strączkom, takim jak soczewica, groch czy fasola.
Jak ograniczyć gęstnienie zupy podczas przechowywania?
Przygotuj nieco rzadszą zupę albo ugotuj ryż i kaszę osobno. Przed odgrzewaniem możesz dolać trochę wody lub bulionu.
Najważniejsze punkty
Jedna duża porcja zupy o objętości około 450–550 ml może zastąpić obiad w pracy lub szkole i zmieścić się w budżecie 10 zł.
Koszt porcji oblicza się, dzieląc cenę faktycznie wykorzystanych składników przez liczbę porcji z całego garnka.
Ziemniaki, warzywa korzeniowe, kasze, ryż i strączki pozwalają przygotować sycące zupy bez drogich dodatków.
Mrożonki, passata i sezonowe zamienniki ułatwiają oszczędne gotowanie oraz ograniczają marnowanie żywności.
Ryż i kasza mogą wchłaniać płyn podczas przechowywania, dlatego warto gotować je osobno lub przygotować rzadszą zupę.
Zupy ziemniaczane, krupnik, jarzynowa i zupy ze strączkami dobrze nadają się do termosu oraz odgrzewania.
